Vedalaşmak zor iş

Vedalaşmak zor iş.

Önce kendinle yüzleşiyorsun. Aklına ikna etmek kolay olmuyor. Sonra kabullenmek istemeyen yüreğin. En çok o uğraştırıyor. Sonra bedeninle yüzleşiyorsun.

Sevdiğim. Canımdan değerli dediğinle.

Biliyorsun artık o seninle gelmeyecek.

Mecburen vazgecmek zorunda kalıyorsun. Hayallerinden. Hedeflerinden.

Üç günlük dünyaya sığdıramadıklarını. Omzunda ne kadar gereksiz yük taşıdığını.

Aklında.

Yüreğinde olmaması gerekenleri.

Zor olan sevdiğine bırakıp gitmek.

Gitmek için cesaret de gerekmiyor. Bazen mecburiyet. Kader. Alın yazısı. İmtihan.

Derdim ki mezarlıklar sevdiklerimle dolu. Onlar neden gittiler. Bense 46 yaşında anladım. 50 yaşında bırakıp giden babamı.

Vedalaşmak zordur. O yüzden sessiz sedasız gitmek gerek.

Birilerini mutlu etmek için uğraşmak yormuş belkide.

Kimseye sevgi ve aşkı anlatamazsın. Anlamaz yada anlamazlıktan gelir. Sen ne kadar yaklaşırsan o seni iter.

Halbuki seven kör kuyudan bile sesi duyar.

Issız sokaklar anlatır.

Hayat tekerrürden ibarettir. Gün gelir devran döner. Ve sen bir gece sahipsiz ayak sesleri duyarsan hayalle gerçek arasında. Kim bu diye sor kendine.

Belki kirlenmeden gitmek güzeldi. Yaşayan ölü olmaktansa. Ölmüş bir ölü olmak iyidir. Korkaksın. Ama korkularınla da yüzleşeceksin yeri geldiğinde. Keşkelerinle geçmişte yaşadığını fark edeceksin. Güçlü olmak istedikçe vicdanın elini ayağını bağlayacak. Dizlerinin bağı çözülecek. Bazen kırgınlıkların gelecek aklına. Bazen kırdıkların. Gözlerinden bile yaş akmayacak. Ağlamak istesende . Yaşamadıklarını. Yaşatamadıklarını. Sebepsiz yere koyduğun engelleri. Bahanelerini. Kendini sorgulayacaksın.

Sen ne için yaşadığını bilmeden sadece bir yerden başka bir yere sürüklenerek geçiriyorsun zamanı. Anın tadına varamadan aslında hiç önemli olmayan şeylere kafa yoruyorsun.

İnsanı yoranda bu zaten. Bedenle ruhun ayrı yerlerde olması. Sen kalbinin nereye ve kime  ait olduğunu bilmeden geçirdiğin her gün daha kaybolmuş ve daha amaçsız hissedeceksin.

Belki ben kısmetliyimdir. Herkese nasip olmaz severken ölmek.

Ahmet KİREÇCİ

24.02.2021

00.52

GECELER

Bazen geceler up uzun olur.

Bu gece de öyle bir gece.

Sanki sabah olmayacak gibi.

Hastanede gececi personel .

Yada asker gibi hissedersin kendini.

Sevdiklerin için uykusuz kalırsın.

Uykun ağır basar.

Gözlerin kan çanağına döner.

Yinede uyuyamazsın.

Yıldızlar örter üzerini.

Yinede üşürsün.

Adalardan hafif bir deniz esintisi.

Kurtköyden sisli bulutlar gelir.

İçin daralır.

Gözün yollara bakar.

Yüreğin ona.

Ne o gelir.

Ne de kokusu.

Yalnızlığı öğrenirsin.

İçin acıya acıya.

Ahmet KİREÇCİ

24.02.2021

12:21

Bir cevap yazın