Özledim Ey Sultan

Ey Sultan;
Nasıl anlatayım sana olan özlemimi.
Rüyalarımda.
Hayallerimde.
Seninle yaşadıklarımı nasıl anlatayım.
Seni öyle özledim ki.
Sigara yakıp.
Kahvemi yudumlarken.
Harlanıyor bedenim.
Serinlemek için sen lazımsın.
Kendinden geçer mi?
Alkol almadan sarhoş olur mu?
Bilinmeyen denklemleri çözmekle .
Çözmeye çalışmakla meşgul ediyorsun.
Birde denge sorunum var bu aralar.
Başım dönüyor.
Gözlerim kararıyor.
Karnıma kramplar giriyor.
Çok ateşte yandı bedenimin uzuvları.
Ama bu gönül yangını onlara benzemiyor.
Üşüdükçe bile yanıyorum.
Aklıma düştükçe.
Gönlüme düştükçe.
Fotoğrafına bakamayınca.
Arad bir yağmur yağıyor.
İsyanbul’un üstünü kara bulutlar kaplıyor.
İşte o zaman boğuluyorum.
Nefesim kesiliyor.
Dilim sen dedikçe.
Kokun burnunda sızlayınca.
Tüm bedenim de inan özlemin.
Kokusu sarıyor.
Dünya gözüyle göremediğim.
Yanında olamadığım.
Zarif kadınım benim.
Gözlerimi kapalı mı tutmalıyım.
Ceza mı vermeliyim.
Seni canlı canlı göremediği için.
Tek tesellim gözlerimi kapattığımda.
Gönlümde hissediyorum.
Sonra hayallere dalıyorum.
Bugünde kalbim ağladı sessiz sessiz.
Gözlerimde özlemin.
Gelde vuslat olsun.
Acım dinsin.
Şair şiirine yaşayamadıklarını.
Hoyratça yaşatsın.

Ahmet KİREÇCİ
02.06.2021
19:32

Bir cevap yazın