Günaydın badem gözlü sevgilim

Günaydın badem gözlü sevgilim. Nasıl bu gecede rahat uyudunmu? Ben yine saat başı uyanıp durdum. Artık uykusuzluğa alıştım . Sakın sen üzülme neden böylesin diye. Kahvaltı masasına yine bir bardak fazla koymuşum.  Dalgınlık mı , bekleyiş mi bilmiyorum. Ezan okundu yine gün ağardı .

Sokaklarda yine sessizlik. Havada bir bungunluk var.  Beni merak etme diye herşeyi yazıyorum. Ben yine aşkım hergece yatağıma iki yastık koyma alışkanlığından birtürlü kurtulamıyorum. Biliyorsun ben alışkanlıklarımdan vazgeçemiyorum. Hayal alemi bu ya sen hayatıma girdiğinden beri hep böyle. Sayende ben en çok hayallerimi sevdim.

Bazen sana , belki sevinçten belkide kederinden. Gözlerim nemleniyor.  Aktığı da oluyor seller gibi. Savaşmak daha mı kolay sevmekten ? Yoksa sevmeyi mi? Öğrenemedik nasır tutmuş kalbimizden. Bir türlü anlam veremedim.  Savaşsanda bitecek . Sevsen huzurla geçecek. Nefesin sayılı biliyorsun.  O da elbet bir gün bitecek. Hani dersin belki biz neyiz diye. Gökyüzünde süzülen bulutun beyazıydık, üstümüzde mavi yorgan. Yorgan altında birbirimize sarılırdık hayrân hayran. Herşey masumane. Herşey saf. Pas tutmuş zihinlerden uzağız. Ayni bizim kalbimiz misali. Sonra döndüm . Ellerimi uzattım yastığa bir soğukluk. Baktım ki yastık hala boş. Gökyüzünden inen kartaneleri gibi. Yüreğim buz kesildi.

Badem gözlerin geldi ansızın aklıma. Yüreğim ısındı. Ardından mis gibi huzur kokan kokun geldi burnuma. Dedim ki; Rabbime şükürler olsun. Herşey bitsede sadece aşkımız ebedi kalacak gönlümde.

Ahmet KİREÇCİ

26.09.2021

07:09

Bir cevap yazın