Yaş alırsın. Yaşlanırsın. Susarsın.

Yaş alırsın. Yaşlanırsın. Susarsın.

Bazen susarsın. Herkes nedenini bilmez. Kaçtığını sanarlar. Kaçmazsın aslında.  Bilmesini istemezsin. Susmana sebep olanlar vardır. Susturan vardır.  Sustuğum şeyler var dersin geçersin. Konuşmaktan kaçtığım şeyler var da dersin.

Çünkü düşününce beni hüzne boğan. Ne başını, ne sonunu kestiremediklerim vardır. İçimde fırtınalar kopuyordur. Ciğerlerim parça parça oluyordur. Olgunlaşınca insan ruhuyla, bedeniyle hatta yüreğiyle. Eskisi gibi olmuyor. Eskisi gibi her ne kadar kafama takmasam da, ruhumda yara açan şeyler var. İçimde kaybolup giden yaşanmışlıklar var mesela. Can diyerek bağrıma bastığım, canımı yakan Sultan . Vefasızlığın resmini yüreğime kazıyan var. Hem çok sevip, hem de sevdamı anlatamadığım var.  Her aklıma gelişinde yüreğimi parça parça eden, yine de dualarımda olan . Özlediğim . Yaşadığım her anıyı beynime mıh gibi sapladığım. Kimi zaman beni hayal kırıklığına uğratan, bazen kızdığım, bazen nefret ettiğim, bazen ise kırıldığım ama kara sevdasına tutulduğum. Kalbime söz geçiremediğim.

Tek istediğim varmış onu anladım. Severken gitmek öbür tarafa. Varsın sevmesin. Varsın sevmesini beceremesin.
Bu gece için için ağlayacağım. Sadece avaz avaz içimdekileri susmak istiyorum.
Bak zaman bile yetmiyor herşeye. Zaman değilde geçip giden insan sanki. Yaş alıyorsun. Yaşlanıyorsun. Ömür buymuş diyorsun. Ömürlerde yetmiyor . Nedense birşeyler hep eksik kalıyor.

Buna sebep olan bunun hesabını nasıl verecek.

Ahmet KİREÇCİ
14.03.2021
01:49

Bir cevap yazın