Sevince

Sevdalandık .

Yar olduk yaren olduk birbirimize.


İkimizde alıp başımızı alıp gidemiyorsak.

Korktuğumdan.

Cesur olmadığımızdan filan değil.

Düşünüyoruz herşeyi detaylıca .

Başımızı usulca önümüze eğiyoruz.

Anladın mı şimdi.

Bütün kalmalarımız bundan.

Hani derin bir nefes alırsın.

Nasıl sevdiğini anlatacak.

Uzun bir cümleye niyet edersin de.

Bir türlü kuramazsın.

Kelimeler bir araya gelmez.

Gece, sessizlik, ışıklar .

Hepsi bir yana .

Kemiklerimizi kırarcasına sarıldığım.

Ne varsa .

Aşkımdan sevdamdan.

Hayat sadece.

Heyecanlarımızı paylaşacak.

Biri olduğunda anlam kazanır.

Fedakar olan gönülden sever.

Yürekli olan kendini bilir

Umutlu olan sabrı bilir

Sevdasını yaşatır.

Unutmayan sevdalı.

Vefalı olup bir ömre bedeldir.

Sevmek çok zor iş.

Sevgi emeksiz olmaz.

Bazen bitti dediğin anda başlar her şey.

Çabalamadan varamazsın sonucuna.

Yani demem o ki.

Bir insanın kahrını çekmek de.

Bir insanı kusurlarıyla sevmek de.

Sevdadandır.

Sevince güzelleşir her şey.

Senin herşeyini o yüzden sevdim.

Seviyorum doğru acısını da tatlısınıda.

Geceleri günah çıkartıyorum .

Çaresiz kalışıma ağlıyorum.

Sen demek akan suların durması demek.

Sen demek çaresizlik demek.

Ahmet KİREÇCİ

02.04.2021

22:23

Sevince kahrolurmuş insan.
Sevdiğini arzulayınca da sapık.
Kolumdaki tüyler diken diken oluyor.
İçim ürperiyor.
Neden böyle tuhaf bir geceydi ?
Hayallerim vardı.
Öyle büyük umutlarım da vardı.
Olmadı halbuki.
Sevdiğini sandım benim gibi.
Ön yargılarının esiri oldu.
Oysa ben her zaman ki gibi.
Tüm gün kahvem elimde.
Sokağımıza bakıp bakıp .
Şiir düşleyecektim daha.
Olmadı be şair.
Olmadı.
Vefasıza seversen olmaz.
Ne bilir aşkla yanıp.
Ruhla sevişmeyi.

Ahmet KİREÇCİ
01.04.2021
06:52

Bir cevap yazın