Sende öğreneceksin

Ben şiirler yazarım.
Sen  kalemin, kağıdım olursun.
Sen yaşarsın hayalinde.
Her mısrayı kalbine yazarsın.
Kör görür.
Sağır duyar.
Dilsiz konuşur.
Yazdıklarımda aşk bulur.
Kokusunu koklar da.
Sultan sessiz kalır.
Kör değildir.
Sağır değildir.
Dilsiz değildir.
Yıllar geçti bak geriye ne kaldı.
Kırılmış bir ben.
Habersiz yaşayan sen.
Beni gurbetin bitidi.
Geceleri koynunda uyudum.
Kanayan yüreğimi ateşle dağladım
Esen rüzgarda saçların.
Savruldukça şarkı meledosi oldu.
Belkide ben geç kaldım sevmeye.
Herkesin mutlu olmak.
Bir yol seçer.
Kendi yolumu kendim çizdim.
Seni seçtim.
Aşkı seçtim.
Öyle aşk deyip geçme.
Aşk sadece.
Yaşanarak öğrenilirmiş hayatta,
Okuyarak, dinleyerek değil.
Sende anlarsın beni.
Bildiklerimi sana neden anlatmadığımı,
Sustuklarımı sende anlarsın elbet.
Nereden bileceksin.
Sensiz geçen hergünün kayıp olduğunu.
Nereden bileceksin.
Senin için akıttığım göz yaşlarımın.
Her damlasının ne kadar değerli olduğunu.
Beni kimseler kıramadı.
Ama sen çok acıttın.
Sana ihtiyacım var, gel.
Demen için güçlü olman gerek.
Cesur olman gerek.
Bu gurur yokmu.
Kaybedenlerin maskesi.
Acizlerin gerçek yüzü.
Sende pişman olursun.
Özür değil.
Af dilersin.
Pişmanım dersin.
Yüreğinde sevgiyi bulunca anlarsın.
Ölmeyi istersin.
Ölemezsin.
Can yakıp can vermek kolay değil.
Kalbine yazıp.
Sonra bir kalemde silmek .
Sende anlarsın be kuzum.
Sevginin emek.
Emeğinde sabırla yoğrulmuş.
Vazgeçemeyecek kadar .
Bağlanmak olduğunu.
Sende öğreneceksin.

Ahmet KİREÇCİ
29.01.2021
10.54

Bir cevap yazın