Korkuyorum

Korkuyorum

Korkuyorum AŞK AHMET KİREÇCİ

Korkuyorum …..
Aşkım her gece böyleyim ben. Uykuya niyet edip kafamı yastığa koyduğumda, sen geliyorsun zihnimin tam ortasına. Sana bakıyorum, sen de bana. Pencereden de öyle bir ışık vurur ki odama, hiç sorma. Sonra, sonra uyumaya çalışırken sen hep gözlerimden öptün, kapayamadım da… Senin varlığın gözlerimden oluk oluk akıyor, mutluluktan olsa gerek. Lâkin sen sakın ağlama! Sen ağlarsan damlası benim yanağımdan yüreğime düşer. Gülüşlerin var orda onları ıslatma. Onlar benim, onların ıslanmasına müsaade etmem! Kimse ıslatamaz, sen bile. Onlar benim, onlar biz, onlar dua, onlar aşk, onlar şükür. Onlar gözyaşlarımdan olma mutluluk. Sesini duymak istiyor bu yüreğim, gecenin kor bir zamanında. Sanki yüreğim aç, sanki yüreğim susuz, sanki yüreğim elden ayaktan düşmüş ihtiyar. Gülüşlerin koltuk değneklerim. Ve bir sesin değneklerimi atıp, gökyüzüne doğru tavşan gibi, tazı gibi koşturabilir beni. Kanat takmış bir melek gibi duruyorsun maviliklerimde. Al beni bu kara gecelerden, yüreğinin kıyısında bir yer ver. Ört üstümü göz kapaklarınla. Ve kirpiklerinle okşa başımı.. Ben her an sana bakmak, bir sözünü kaçırmamak; bir kıpırdanışını, yüzünün her an değişen bütün gölgelerini izlemek, her an yeni sözler bulup söylemek istiyorum.

Her mevsimde, her gittiğimiz yerde, insanlarla ve insanlarsız, aşkın değişen yansımalarını görmek istiyorum.. Şunu anladım ki ben bu güne kadar yarım kalmışım. Beni tamamlayan parçam yanımda olmadığı için hep bir tarafım eksik kalmış. Hayatı eksik görmüş, eksik yaşamışım. Meğer benim eksikliklerim senin olmayışındanmış.  Ama şuan sen varsın. Beni hayata bağlayan, hayatımı anlamlandıran, beni ben yapan sen varsın. Senin olmadığın her anımı yaşanmamış kabul ediyorum. Bir ömür seninle olmak istiyorum.  Sen benim umutlarımsın. Beni umutsuz, çaresiz bırakma sevgilim. Beni sensiz bırakma sevgilim.

Aşk mı ?

Aşk çok garip bir şeymiş. Sen hayatıma girince bunu anladım. İnsanı farklı bir telaşa sürükleyen, farklı hisler yaşatan bir şeymiş. Sevip de dokunamamakmış aşk. Hayatının her anını beraber geçirmek istemekmiş. Aslında ben bu duyguyu ilk defa sende hissettim. Sen hayatıma girince oldu bütün bunlar. Birine deli gibi bağlanmak ve ondan ayrılamamak neymiş bir tek sende gördüm. Aşk aslında çok fena bir şeymiş. Ama dünyanın en güzel duygusuymuş. Belki de seni sevmek sadece bu kadar güzel bir duygudur. Belki sadece ben hissediyorum bütün bu duyguları. Diğer aşklar belki böyle değildir… Bana ne iyi geliyor biliyor musun? Sen iyi geliyorsun. Ağrılarımı dindiriyor, yaralarıma merhem oluyorsun. Sen başka bir yerde bulunmayan ilacımsın. Senin kokun, sesin, dokunuşun beni iyileştiriyor.  Senin olmadığın an zaman geçmiyor. Gözlerim her yerde seni arıyor, kulaklarım senin sesini duymak için sabırsızlanıyor, burnum kokunu içine çekmek istiyor ya ben; beni sorma, ben sensiz olamıyorum ki, sensiz yaşayamıyorum. Sensiz ben gülemiyorum, aklımdaki seni yok sayamıyorum. Sanki kalbim sadece sen varken atıyor. Sanki sadece sen varken nefes alabiliyorum. Ben sensiz yok oluyorum. Ben sensiz kayboluyorum. Seninle bir kış akşamında tanışmıştık. İşte o an üşüyen bedenim ısınmış hatta terlemiştim. Sanki bir yerlerden güneş doğmuş da yazın sıcağında kalmış gibiydim.

Biliyor musun ?

Biliyor musun ?
Ben sadece senin olmadığın kışlarda üşüdüm. Sen benim içimi ısıtan güneşim oldun her zaman. Seninle olduğum zaman mevsimlerin tadını almaya başladım. Çünkü sen bana hayat verdin, mutluluk verdin, huzur verdin. En önemlisi de ne biliyor musun sen bana hayallerimi verdin. Bütün hayatımda hayallerimde sendin. İşte bu yüzden diyorum ki seni benden daha fazla sevecek kimse olamaz. Çünkü kimsenin hayalleri bu kadar vazgeçilmez olamaz. Hep merak ederdim insan nasıl olurda şiirler yazabilir diye. Hep imrenirdim şiir yazan insanlara. Bunun bir yetenek olduğunu düşünür ve hep vazgeçerdim şiir yazmaktan. Seni görene kadar, sen benim hayatıma girene kadar hep böyle düşündüm. Sonra sen geldin ve ben o an anladım ki şiir bir yetenek işi değilmiş. Yetenek şiiri yazanda değil yazdırandaymış. İnsan aşık olunca, hayatında bir şiir olunca birer birer çıkıyormuş kelimeler ağzından. Sen benim ilham kaynağım olmadın, sen benim şiirim oldun. Sana baktıkça çıktı ağzımdan kelimeler. Sen şiirdin ve ben sadece şiiri okudum. Korkuyorum ey yar, hem de çok korkuyorum. Sesini duyamamaktan, yüzünü görememekten, ellerini tutamamaktan çok korkuyorum. Sensiz olmaktan, seni kaybetmekten çok korkuyorum. Benden vazgeçmenden çok korkuyorum. Anladın mı neden korktuğumu

Ahmet KİREÇCİ

Anahtar Kelimeler ;

SULTANIM, Ah be SULTANIM sen benim neler nelerimsin bir bilsen. SULTANIM, Sen her şeyimsin, canım, cananım, hasretim, alın yazım, kara sevdalım, sen cennetim, cansın can, nefesim, kanayan yaramsın, sol yanımsın.
Nefesim, Kalbim, Canım, Kanım, Karım, Ömrüm, Yuvam, Mutluluğum, Hayatım, Hayalim, Düşüm, Yaşama Sebebim, Bedenim, Dünyam, Servetim, Gözbebeğim, Gerçeğim, Hayatımın Anlamı, Mevsimlerim, Vatanım, Canıma can katan kalbimin tek sahibisin. Seninle aşkı yaşamak bambaşka . Sen aşk kadınısın .
Birtanem seni ne çok sevmişim ya ahhhhhhhhh….

“Korkuyorum” üzerine 2 yorum.

  1. Geri bildirim: Aşkım sana ihtiyacım var - Ahmet Kireçci Official Website

Bir cevap yazın