Hayat kısa

İnsanoğlu mu demeliyim.

Yoksa ….

Sen usulca sokulursun.

Üşümüş yüreğine.

Öperek ısıtmak için.

Birazcık üşümüştür.

Biraz da harap olmuştur.

Benim de farkın yoktur senden.

Yine de önceliğim dediğim için.

Kendimle konuşmaya bile mecalsizken.

Herkesi herkesten iyi tanırken.

Kendimle küstüm.

Kendime bile açmazken kapılarımı.

Ona açtım ardına kadar.

Demekki kendime haksızlık etmişim.

Bir gün de yanılayım ya.

İnsan en çok da kendisinin nankörüymüş.

Şimdi sıra sende.

Ezbere bildiğin bedenimi.

Barduş kurup oturduğum.

Yüreğinde ki yokluğum.

Susturdun ya.

Sustuğum her şey büyür içinde zamanla.

Yaş olur nemlenir .

Yanaklarından süzülür.

Kan olur sızlatır .

Damla damla akarken yüreğine.

Kafan karışık.

Aklın beş karış havalarda.

Şimdi al avucuna yüreğimi.

Sıktır iyice.

Nelerde pişmanlık yarattı.

Kalkmak istesende.

Geç kalmışlıklarının pişmanlığı.

İçini acıtıyor.

Varlığım mı?

Yokluğum mu?

Aslında ikisi arasında gelgitler yaşıyorsun.

Seni sana asla bırakmam.

Gönül yorgun düştüğünde .

Dil sesiz kalır.

Hayatına anlam katan .

Seni yaşama bağlayan.

Mucize gördüğün ben değil miyim?

Çık şu dehlizden.

Hayat kısa.

Hayat diyorum.

Yaşayabildiğimiz kadar güzel.

Ahmet KİREÇCİ

17.05.2021

01:07

Bir cevap yazın