Gönlüm yorgun

Yine geldi gece .

kapattı gökyüzü kendini aydınlığa.

Aşk yeniden acıtma yüreğimi.

Sakın söyleme ağlamasın gözlerim.

Ay ışığının haberi olmasın. 

Yalnızlığımdan bahsetme.

Sultan’ım üzülmesin.

Kederlenmesin.

O bilmiyesin.

Yatağa uzandığımda.

Gözlerimi kapatsam rüyalarımda.

Kapatmasamda hayallerimde.

Hep yanımda olduğunu hissediyorum.

Yüreğimin sanki bir yangın içinde.

Alev alev yandığını hissediyorum.

Onu görmek bazen bir tuaf his.

Bazen nefes bile alamıyorum.

Her yerde  hayali var .

Hatırası var.

Bıraktığı şahitler var.

Yaradan şahit.

Ezanlar şahit.

Gökyüzünde yıldızlar şahit.

Sahilde dalgalar şahit.

Her yerde bir hayali var.

Her nereye baksam onu  görüyorum.

Bazen diyorum ki nasıl bir duygudur ki.

Onun hasreti sanki yıllar yıllar geçtikçe.

Burnumda tütüyor.

Herkes beni mutlu sansın diye.

Sevgilim yanımda bilsinler diye.

Hayat beni o kadar yordu ki.

Canım o kadar yanmış ki.

Beni benden almışlar.

Benliğimden çıkarmışlar.

Gönlüm yorgun.

Üç maymunu oynuyorum.

Ne şiirlerimde yazarım.

Ne Sultan’ıma diyebilirim.

Sadece .

İlaçların arkasına saklanırım.

Mutlu et beni kurtar diyemem.

Yaşayan bir ölü misali.

Devam ederim hayata.

Ahmet KİREÇCİ

12.02.2021

00:14

Bir cevap yazın