Dost

Benim ışığım var geceme aydınlatan.
Sevgisi huzur veren Sultan’ım var.
Öyle insanlar var ki.
Yalnızlığı dost edinmiş.
Karanlık yoldaşı olmuş.
Sis çöker yüreklerine.
Buz keser sürekli bedenleri.
Her mevsimleri ayazdır.
Çevresinde tanımadıklarının.
Ayağına konmuş muz kabuklarının.
Oluşturduğu kaygan zeminde yaşarlar.
Tanıyamadıkları.
Tanınmadıklarının kolarında.
Sabah uyanırlar.
Ömürleri biter biter son demde.
Silkenip kendine gelir.
Faydasız bir uyanıştır.

Ahmet KİREÇCİ
09.01.2021
03.44

Bir cevap yazın