CANANIM

CANANIM
Düne kadar canım vardı,
Ne mutlu bana ki şimdi cananım var.
Huyu mükemmel, boyu posu yerinde.
Gönlü yaralı, bahtı karalı.
Dudakları baldan,
Yanakları aldan.
Adını Sultan koydum,
Cananımı çok sevdim ölümüne.
Aşık olur muyum derken,
Ölümsüz aşkı buldum gönlümde.
Uzaklarda ki bir güzeli sevdim.
Bir gönlü var, kendisinden güzel.
Bu gün zaman mı durdu,
Yoksa ben mi rüyadayım.
Ne zordu umutsuz aşkın pençesinde olmak.
Sabrımın bittiği bir anda ,
Sevgiyle bakan gözlerinde aşkımı buldum.
Hani birdenbire de karşısına çıkınca
Şaşırıp bocaladı.
Utanıp kızarınca .
Kalbim duracak sandım.
Hiç kimsenin yaşamadığı,
Hiç kimsenin de yaşatamayacağı kadar huzurluyum.
Yüreğin tertemiz,
Sımsıcak.
Koklamaya doyamacağım.
Yağmur sonrası çıkan toprak gibisin.
Seyredemeye doyamayacağım botanik bahçedeyim sanki.
Masal dünyasındaki çocuklar kadar şen.
Dokunmaya kıyamayacağım kadar hasastır bedenin.
Sevdasında boğulacağım denizsin.
Cananım var artık benim,
Sevdasından yanıp kavrulsada,
Aşkını itiraf edemeyecek kadar utangaç.
Sevdim manyak seni.
Hemde tarifsizce.

Ahmet KİREÇCİ

21.11.2018
16:41

Bir cevap yazın